AR پزشکی با کیفیت بالا
اما گروهی از محققان آلمانی روشی ارائه داده‌اند که آن‌ها را به ساخت سیستم‌های AR پزشکی بی‌درنگ نزدیک کرده است. در این شیوه از تکنیک‌های پردازشی GPU برای بهره‌گیری از داده‌های Volumetric در سیستم‌های AR پزشکی  استفاده شده است تا امکان رندر  این داده‌ها و نمایش روی ویدیوی اصلی به‌صورت بی‌درنگ فراهم شود.

سیستم مدنظر این محققان یک AR استریوسکوپی است که پزشک با مشاهده صحنه از طریق یک نمایشگر HMD (سرنام Head-Mounted Display) می‌تواند درون بدن بیمار را به‌طور مجازی ببیند (شکل4). این سیستم شامل یکVolume Rendererاست که از قابلیت‌های GPU به‌منظور شتاب‌دهی سخت‌افزاری استفاده می‌کند. این روش اجازه مصورنمایی استریو و بی‌درنگ داده‌های پزشکی Volumetric را به‌طور مستقیم و بدون نیاز به Pre-Processing و Segmentation زمان‌بر می‌دهد. از طرفی برای ایجاد تصور تعامل اشیای حقیقی و مجازی این Renderer یک Occlusion Handling با دست پزشکان و ابزارهای پزشکی ردیابی‌شده را نیز اجرا می‌کند.

هرچند به دلیل پیشرفت‌هایی که در حوزه گرافیک کامپیوتری صورت گرفته، رندرینگ سریع و با کیفیت بالای داده‌های Volumetric  پزشکی ممکن شده است و از این  الگوریتم‌ها برای نمایش تصاویر روی نمایشگرهای معمولی استفاده می‌شود، اما این روش‌ها برای سیستم‌های AR استریوسکوپی کاربردی ندارند. نیازمندی‌ها برای Volume Rendering در AR پزشکی به‌طور عمده‌ای با آنچه برای مصورنمایی پزشکی وجود دارد (به‌عنوان‌مثال در تشخیص)، متفاوت است. موتور رندرینگ مورد استفاده در چنین سیستمی ‌باید دارای سرعت بالایی بوده و قادر به ارائه تصاویر با کیفیت بالایی باشد. این‌کار به‌طورکلی دشوار و به پارامترهای زیادی وابسته است. از طرفی برای سیستمی‌که در آن از HMD استفاده می‌شود، Renderer باید قادر به رندر به‌صورت استریو با پرسپکتیو درست و به‌صورت بی‌درنگ باشد (سی فریم در ثانیه).

علاوه بر این، باید به نحوه سدشدن دید توسط اشیای مختلف (چه مجازی و چه حقیقی) دقت شود، زیرا در صورتی‌که این امر به‌درستی اجرا نشود، اشیای حقیقی و مجازی در صحنه AR به‌طور نادرستی نمایش داده می‌شوند و اشیای مجازی طوری به‌نظر می‌رسند که گویی روی اشیای حقیقی شناور هستند و هرگونه احساس عمق از دست می‌رود (شکل 4-ب). باید توجه داشت روش ارائه شده توسط این محققان یک روش کامل نیست و مواردی نظیر جراحی باز را پوشش نمی‌دهد؛ اما برای معاینه پیش از عمل بیمار و نیز در روش‌های جراحی نظیر لاپاراسکوپی (که در آن بدن بیمار به‌طور گسترده شکافته نمی‌شود)، مناسب است. البته، برای این کاربردها هم لازم است اصلاحات بیشتری در این سیستم صورت گیرد.